„Jeśli mój lud, nad którym zostało wezwane moje imię, ukorzy się, będzie się modlił i szukał mojego oblicza, a odwróci się od swoich złych dróg, wtedy Ja wysłucham z nieba, przebaczę jego grzech i uzdrowię jego ziemię.” (2Kron.7:14)
Kiedy zaczyna się upadek społeczeństwa?
Kiedy głupcy są głośniejsi od mądrych,
kiedy leniwi mają więcej niż pracowici,
kiedy ludzie pozbawieni skrupułów cieszą się większym szacunkiem niż uczciwi.
Kiedy moralności uczą ci, którzy sami jej nie posiadają,
kiedy osoby, które nie mają dzieci, są bardziej cenione niż ci, którzy już je mają.
Kiedy sprawcy są lepiej chronieni niż ofiary,
kiedy szaleństwo przedstawia się jako „normalność”,
a politycy nie żyją dla narodu, lecz z narodu.
Społeczeństwo upada z dnia na dzień.
Najpierw przestaje odróżniać dobro od zła.
Potem odrzuca wartości, przyzwoitość i bezpieczeństwo.
A kiedy przestaje to robić — upadek staje się już tylko kwestią czasu.
Ale jest nadzieja – kiedy zaczniemy modlić w imieniu naszych rodaków i będziemy szukać oblicza Ojca oraz odwrócimy się od naszych złych dróg, wtedy On – Bóg wysłucha z nieba, przebaczy grzechy narodu i uzdrowi naszą ziemię.
Od tego musimy zacząć , ale na tym nie możemy kończyć.
Jako chrześcijanie:
Musimy zarówno czynem jak i słowem przemawiać głośniej niż zagubiony świat.
Musimy współpracować z łaską Bożą, by ponownie mieć więcej, nie tylko dla siebie, lecz dla tych, którzy nie mają.
Musimy konsekwentnie trwać w całkowitej uczciwość, aż świat dostrzeże jej piękno ponownie.
Musimy z odwagą i wiarą edukować i tworzyć chrześcijańską elitę wśród dzieci i młodzieży.
Musimy na nowo doceniać wartość rodziny i nie wstydzić się posiadać więcej i więcej dzieci.
Musimy zająć przynależne nam prawo, by tworzyć i poprawiać prawo naszego kraju wg Bożych sprawiedliwych standardów.
Musimy okazywać miłość tym, którzy wpadli w pułapkę anormalnych praktyk.
Wreszcie musimy wysyłać świętych, bezkompromisowych, oddanych społeczeństwu, kompetentnych, nie dających się skorumpować sług narodu, którzy znają Pana Jezusa.
Dodaj komentarz