„Możesz dawać bez miłości, lecz nie możesz kochać bez dawania.” Amy Carmichael
Jeden z najsłynniejszych wersetów biblijnych wyraża prawdę powiedzianą przez siostrę Amy.
„Bóg bowiem tak bardzo ukochała świat, że dał swego Jedynego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.” (J.3,16)
Dowodem miłości Boga jest dawanie tego (Kogo), co Bóg Ojciec ma najlepsze. Nie ma miłości bez dawania. Niestety prawdy tej często nie rozumiemy. Na przykład dajemy innym prezenty, które zalegają nam w szafach. Tego czego sami byśmy nie chcieli dostać dajemy innym.
Bóg w księdze Malachiasza wyraźnie pokazuje złą postawę „kochającego” Izraela. Lud Bogu dawał Mu dary – zwierzęta kulawe i ślepe. Poczytajcie pierwszy rozdział księgi, opisujący to żenujące zjawisko. Pan Jezus siedział kiedyś przy skarbnicy świątynnej i obserwował przynoszących swoje dary. Pewna grupa wrzucała na pokaz duże kwoty, ale z tego, co im zbywało. Według Chrystusa to była naganna postawa. Następnie przyszła uboga niewiasta, która dała niewiele, a jednak wiele. Dała wszystko, co miała na swoje utrzymanie. I właśnie ona, w ocenie Jezusa, dała z miłości do Ojca. W dawaniu nie jest tak ważne ile dajesz ale ile ci zostaje. Ten prosty rachunek matematyczny, a dokładnie jego wynik, pokazuje czy kochasz Boga czy też nie.
Pomyślmy o ofiarach Abla i Kaina. Jedną z nich Bóg przyjął a drugiej nie. Abel naprawdę kochał Boga a Kain niekoniecznie.
Ostatnio usłyszałem, że ktoś mnie kocha (słowa), ale kiedy dzwoniłem do niego kilkakrotnie, ani razu nie oddzwonił. Co myślicie na ten temat? Ta osoba cały czas jest aktywna na Fb, więc raczej nie leży obłożnie chora. Może mówmy mniej a więcej róbmy w temacie miłości. Nie mamy kochać słowem i językiem ale czynem i prawdą.
„Dzieci, kochajmy nie słowem i nie językiem. Niech czyn potwierdza, że mówimy prawdę.” (1J.3,18)
Mój ojciec mawiał: „Nie rób z języka cholewy”. Nic dodać – nic ująć.
Dodaj komentarz