„Wiem, że wiara może działać w twoim sercu (duchu), nawet gdy twój umysł wątpi.
Największe rzeczy, jakie kiedykolwiek mi się przydarzyły, wydarzyły się wtedy, gdy w moim umyśle były wątpliwości. Nie zwracałem uwagi na swój umysł. Wierzyłem w swoim sercu (duchu).
Kiedy zostałem uzdrowiony w wieku siedemnastu lat — będąc prawie całkowicie sparaliżowanym, z problemami z sercem i nieuleczalną chorobą krwi — mój umysł wciąż mi powtarzał: „To nigdy nie zadziała.” Myśli przeszywały mój umysł szybciej niż karabin maszynowy wystrzeliwuje kule: „Nie jesteś uzdrowiony. Spójrz na swoje ciało. Sprawdź serce. Nie jesteś uzdrowiony.”
Nie zwracałem żadnej uwagi na to, co działo się w mojej głowie.
Wewnątrz powtarzałem: „Według Słowa Bożego, to jest fakt.” W ciągu godziny wszystkie objawy zniknęły. Nie patrzyłem na to, co mówił mój umysł. W sercu (duchu) mówiłem: „To zadziała, bo Słowo Boże tak mówi. Nie obchodzi mnie, co mówi mój umysł.”
Kiedy kładłem się spać, mój umysł sprawiał mi trudność — myśli atakowały mnie: „To nie zadziała.”
Wątpliwości wypełniały mój umysł, ale odmawiałem myślenia w ten sposób. Wchodziłem w duchowy wymiar i pozwalałem, aby moje serce (duch) przejęło kontrolę. Mówiłem: „Według Słowa Bożego, to jest dokonane.”
F. F. Bosworth, wielki kaznodzieja pierwszej połowy ubiegłego wieku i autor książki Chrystus Uzdrowiciel, powiedział:
„Jeśli chcesz wątpić w cokolwiek, to wątp w swoje wątpliwości. Wątp w swoje wątpliwości i wierz w swoją wiarę.” K.E.Hagin
„Nawet myśl, że jego (Abrahama) ciało było w zasadzie już martwe (w końcu miał prawie sto lat) i że łono Sary od dawna było martwe, nie osłabiła jego wiary. Nie wątpił, nie przestał wierzyć w Bożą obietnicę, lecz czerpiąc siłę z wiary, oddał chwałę Bogu, będąc pewnym, że Bóg ma moc wypełnić swoją obietnicę.” (Rz.4,19-21)
Dodaj komentarz