„To za mało, że jesteś Mi sługą, by podźwignąć plemiona Jakuba i doprowadzić do powrotu ocalonych Izraela, dlatego ustanowiłem Cię światłem narodów, aby moje zbawienie dosięgło krańców ziemi.” (Iz.49,6)
Pan Bóg ma zawsze więcej dla nas i przez nas. „To za mało” być w miejscu, którym teraz jesteś. On jest Bogiem wzrostu. Tak naprawdę jesteśmy nazwani solą ziemi i światłością świata. Chyba Izajasz (tak naprawdę Bóg) wyjaśnił już dlaczego mamy takie powołanie? Jego zbawienie ma dzięki nam dosięgnąć krańców ziemi. Pewnie, że można nie zgodzić się z Bożym planem dla naszego życia, ale czy coś mniejszego da nam prawdziwą satysfakcję? A może warto zadowolić naszego Boga a nie siebie samych? NIe jesteśmy byle co i byle jak – nie jesteśmy ogonem lecz głową. Nie zachowujmy się więc tak jakby wszystkie nasze wysiłki dogadzały nam samym. NIech wszystko nie kręci się wokół naszego „ja”. Z naszych ust słychać często: mój dom, moja praca, moja wola, moja rodzina, moje marzenia, moje plany, moje szczęście, moje problemy, moje ręce, moje wysiłki, moje zarobki, moje poglądy, moje wakacje, moje modlitwy, moje ciało, moje małpy i mój cyrk. Czy nie zmęczyło nas jeszcze takie podejście do „naszego” życia? Pismo Święte mówi: „Bo od kogo pochodzi wszelkie wyróżnienie? Albo co masz, czego nie otrzymałeś? A jeśli otrzymałeś, to dlaczego szczycisz się tak, jakbyś na to zapracował?” (1Kor.4,7). Mój Boże, wszelki dobry dar pochodzi od Ojca w niebie a my wciąż o tym zapominamy i przypisujemy sobie chwałę za dobro, które otrzymaliśmy od Niego. Salomon stwierdził już dawno, że przecież darem Boga jest to, że człowiek może jeść i pić, i przy całym swym trudzie oglądać to, co dobre” (K.Sal.3,13). Jeśli tylko przestaniemy koncentrować się na sobie Ojciec w niebie dosięgnie przez nas krańców ziemi. Pamiętajmy Bóg ma zawsze więcej, ale musimy umrzeć dla siebie!
Dodaj komentarz