„Jeśli nie będziesz czcił Ducha Świętego, przegapisz cuda, o które się modlisz.” Kathryn Khulman
Duch Święty jest cudownym Bogiem, bez którego nie ma normalnego chrześcijańskiego funkcjonowania. To On natchną twórców Pisma Świętego do napisania całości jej treści. On z martwych wzbudził Jezusa i dzięki Niemu możemy czytać o wszystkich niezliczonych cudach, które wydarzyły się w Biblii i na całym świecie. Duch Święty jest tak wspaniały, że nie posiadam słów, by opisać Jego wszystkie przymioty i cudowne cechy. Odróżniam Ducha Świętego od Jego mocy. Społeczność z Nim jest najlepszym, co może przydarzyć się człowiekowi żyjącemu na ziemi. Bardzo często kończąc nasze niedzielne nabożeństwa ogłaszamy całym kościołem: „Laska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i wspólny udział w Duchu Świętym (społeczność z Duchem Świętym) niech nadają bieg naszemu życiu” (2Kor.13,13). Tak, wspólnota z Duchem Świętym nadaje sens i bieg naszemu życiu. Występuje jednak inna wersja wydarzeń. Pismo podkreśla: „Nie łudźcie się: złe towarzystwo psuje dobre obyczaje” (1Kor.15,33). Niestety wmawiamy sobie, że jakoś damy radę współistnieć z ludźmi, którzy źle mówią o innych w naszym towarzystwie, a co za tym idzie mówią również źle o nas bez nas. Chcę i muszę to powiedzieć: „Kiedy przebywamy z niektórymi ludźmi tracimy czas, a kiedy przebywamy z innymi tracimy poczucie czasu”. Nie łudźmy się i nie oszukujmy – są ludzie, z którymi nigdy nie zobaczymy przebudzenia a i sami stracimy dobre obyczaje. Duch Święty na szczęście jest zawsze z nami jeśli tylko mamy na tyle rozsądku i pokory, by Go słuchać – jeśli mamy na tyle rozsądku, by czytać Jego list miłosny do nas.
Dodaj komentarz