„Po raz pierwszy usłyszałem o tym japońskim weteranie II wojny światowej od ojca mojego przyjaciela, pastora Rusty’ego Martina — pana George’a Martina, który znał go bardzo dobrze.
Kapitan Mitsuo Fuchida z Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii dowodził pierwszą falą ataków na Pearl Harbor.
Po wojnie kapitan Fuchida został wezwany do złożenia zeznań w sprawie zbrodni wojennych popełnionych w japońskich obozach jenieckich, ale aż zgrzytał zębami na myśl, że miałby zeznawać wobec wroga ze Stanów Zjednoczonych, który — jak był przekonany — sam dopuścił się podobnych czynów.
Postanowił zebrać dowody na te zbrodnie i spotkał grupę japońskich jeńców wojennych wracających do domu.
Podczas przesłuchań odkrył, że jeden z jego byłych towarzyszy broni nie tylko nie został torturowany, ale był traktowany z miłością i życzliwością przez pewną Peggy Covell — dziewczynę, której rodzice-misjonarze zostali zabici przez japońskich żołnierzy.
Jak to możliwe, że ktoś może traktować śmiertelnego wroga z szacunkiem i dobrocią? To pytanie nie dawało mu spokoju.
W roku 1948 trafiła w jego ręce broszura opisująca doświadczenia amerykańskiego jeńca wojennego i to, jak Chrystus pomógł mu przetrwać japońskie obozy.
Ta broszura tak poruszyła Fuchidę, że zaczął czytać Biblię. W niej znalazł werset, który na zawsze go zmienił: „Ponieważ Ja żyję, i wy żyć będziecie.”
Kapitan Fuchida nawrócił się i został chrześcijaninem. Resztę swojego życia poświęcił na opowiadanie swojej historii i pracę misyjną.
Miłość, uczciwość, odwaga, wytrwałość, powściągliwość, cierpliwość, wdzięczność, pokora — wszystkie te wartości są prosto i potężnie ukazane w Biblii.
Jedno małe przypomnienie niebiańskiej mądrości może odmienić życie — albo wiele istnień.
Z pokorą pochylamy się przed naszym Panem Jezusem, który jako jedyny potrafi odmieniać życie grzeszników — tak jak odmienił moje.”
Autor: Christopher Alam
Dodaj komentarz