„Jeśli ktoś zauważy, że jego brat popełnia grzech, lecz nie na śmierć, niech się modli, a [Bóg] da mu życie. Chodzi o osoby, które grzeszą, lecz nie na śmierć. Jest grzech na śmierć. W takim przypadku nie mówię, aby zanosić prośby.” (1J.5,16)
Ktoś zapytał: „Czym jest ten grzech prowadzący do śmierci?” Otóż, Księga Hebrajczyków nam to wyjaśnia. Ten grzech nie jest czymś, co może popełnić niewierzący, ale jest grzechem, który może popełnić chrześcijanin.
Zauważ, że „Jeśli ktoś widzi, że jego brat popełnia grzech, który nie prowadzi do śmierci…” – więc chodzi o wierzącego. Jan nie mówi tu o śmierci fizycznej, lecz o śmierci duchowej, czyli wiecznym oddzieleniu od Boga. Jest to grzech zaparcia się Chrystusa – i tylko duchowo dojrzały chrześcijanin może go popełnić.
Według Listu do Hebrajczyków, jest pięć warunków, które wierzący musi spełnić, by popełnić niewybaczalny grzech.
„Nie da się bowiem raz oświeconych, którzy ponadto posmakowali niebiańskiego daru i którym dano stać się uczestnikami Ducha Świętego, którzy zakosztowali wspaniałości Słowa Bożego oraz mocy przyszłego wieku, a którzy odpadli, ponownie doprowadzić do opamiętania, gdyż oni sami sobie krzyżują Syna Bożego i wystawiają Go na publiczną zniewagę.” (Hebr.6,4-6)
Aby chrześcijanin mógł popełnić grzech prowadzący do śmierci, musi spełniać wszystkie poniższe warunki:
- Został oświecony – dostrzegł swój zgubny stan i potrzebę Zbawiciela.
- Zakosztował daru niebiańskiego – czyli narodził się na nowo, przyjął Jezusa.
- Został napełniony Duchem Świętym.
- Dojrzał duchowo, nie jest już duchowym niemowlęciem – poznał głębsze prawdy Słowa Bożego.
- Doświadczył działania darów Ducha, czyli „mocy przyszłego wieku” w swoim życiu lub służbie.
Jak widać, niewielu wierzących w ogóle kwalifikuje się, by popełnić ten grzech.
Spójrzmy teraz na inny fragment z Listu do Hebrajczyków:
„Jeśli bowiem po otrzymaniu poznania prawdy rozmyślnie grzeszymy, nie pozostaje już żadna ofiara za grzechy. Zostaje tylko jakaś straszna perspektywa sądu i żar ognia, mający trawić przeciwników. Kto łamie Prawo Mojżesza, ten bez litości, na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków, ponosi śmierć. Rozważcie zatem, o ile sroższej kary winien będzie ten, kto podeptał Syna Bożego, zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski!” (Hebr.10,2629)
To jest grzech ku śmierci. To nie jest grzech kłamstwa, oszustwa czy kradzieży – te Bóg przebacza, jeśli szczerze je wyznasz i żałujesz.
Słowo mówi jednak o pewnych ludziach, że:
- Podeptali Syna Bożego
- Zbezcześcili krew przymierza
- Znieważyli Ducha łaski
W kontekście historycznym, hebrajscy chrześcijanie cierpieli prześladowania. Wielu było kuszonych, by wrócić do judaizmu, co oznaczałoby zaparcie się Jezusa jako Mesjasza. Paweł ostrzegał: „Jeśli wrócicie do judaizmu, zapieracie się Chrystusa. A to znaczy, że uznajecie Jego krew za zwyczajną – taką, jak krew każdego człowieka.”
To Chrystus i Jego krew czynią cię chrześcijaninem. Jeśli to odrzucisz –umrzesz duchowo, czyli na wieczność zostaniesz oddzielony od Boga.
Jan mówi: jeśli zobaczysz, że brat grzeszy – módl się za niego. Ale jeśli popełnił grzech ku śmierci – nie módl się.
Brat Hagin wspominał, że w swoim życiu usłyszał dwa razy, by nie modlić się za kogoś, bo popełnił grzech niewybaczalny.
Pierwsza osoba była żoną pastora zielonoświątkowego, która była duchowo dojrzałą wierzącą, a potem zaparła się Chrystusa. Jezus powiedział:
„Nie módl się za nią, bo popełniła grzech ku śmierci”. Hagin zapytał: „Co się z nią stanie?” Bóg odpowiedział: „Spędzi wieczność w jeziorze ognia i siarki” (por. Obj. 21:8).
Drugi przypadek dotyczył mężczyzny, który był zbawiony. Miiał powołanie do służby, ale odrzucił je i odszedł od Boga. Hagin modlił się za niego przez lata, aż Bóg powiedział: „Nie módl się więcej – popełnił grzech ku śmierci. Już nigdy nie będzie zbawiony.”
Tak długo, jak ktoś pozostaje w Chrystusie, jest bezpieczny na wieczność. Ale grzech niewybaczalny istnieje i Biblia mówi o nim wyraźnie.
Nie dowiesz się, czy ktoś popełnił ten grzech, chyba że Bóg ci to objawi.
Dodaj komentarz