Mój przyjaciel pastor Pochtar z Izraela popełnił taki tekst.
„W Biblii jednym z najbardziej potężnych i pocieszających metafor, opisujących Boga jest Tzur (צוּר), co oznacza „Skała”. To obrazowe przedstawienie ukazuje Jego niezachwianą siłę, niezmienną obecność i niezawodność, zwłaszcza w chwilach naszej największej potrzeby.
Biblijny kontekst:
„Pan jest moją skałą, moją twierdzą i moim wybawicielem; mój Bóg jest moją skałą, w Nim znajduję schronienie.” (Ps.18,2)
Znaczenie hebrajskie:
Słowo Tzur przywołuje obraz ogromnej, niewzruszonej i trwałej skały. W świecie pełnym zmienności i nietrwałych rozwiązań skała symbolizuje coś, co się nie zmienia. Bóg, nasz Tzur, jest nieporuszalnym schronieniem, miejscem bezpieczeństwa i pokoju, gdy wszystko wokół wydaje się niepewne. Jego siła nigdy nie słabnie, a Jego ochrona nigdy nie zawodzi. On jest solidnym fundamentem, który podtrzymuje nas, bez względu na to, jak silna jest burza.
Zastosowanie:
Każdy z nas doświadcza chwil lęku, niepokoju czy przytłoczenia – momentów, gdy wszystko wydaje się wymykać spod kontroli. Ale oto piękno Tzur: gdy zwracamy się do Boga, On oferuje nam schronienie – miejsce, gdzie nasze serca i umysły mogą odnaleźć ukojenie. Jego siła staje się naszą siłą, a Jego stabilność naszym pokojem. Bez względu na chaos i niepewność, Bóg pozostaje niezmienny. Jest Skałą, która stoi niewzruszona, niezachwiana przez problemy tego świata. Gdy Mu ufamy, stoimy na fundamencie, który nigdy się nie zachwieje.”
Dodam, iż występuje ogromna różnica pomiędzy skałą a kamieniem. Pan Jezus powiedział o sobie, że jako Syn Boży jest skałą (greckie „petra”). Natomiast pierwszym kamieniem postawionym na Nim (greckie „petros”) – na skale jest święty Piotr. Piotr nigdy nie był i nie jest i nie będzie głową kościoła, czy skałą. Głową kościoła, skałą jest Bóg – człowiek Chrystus Jezus (Mt.16,15-20).
Święty Paweł nazywa Pana Jezusa fundamentem budowli, którą jest kościół. Stanowi to inne określenia na nieporuszalną skałę, którą jest Syn Boży. Przeczytajmy jego słowa. „Według udzielonej mi przez Boga łaski, jako mądry mistrz budowlany, położyłem fundament. Inni na nim budują. I niech każdy uważa, jak buduje. Co do fundamentu, nikt nie może położyć innego, poza tym, który już jest, a którym jest Jezus Chrystus” (1Kor.3,1–11).
Dodaj komentarz