Władze izraelskie nakazały rodzinie chrześcijańskiego żołnierza, który zginął, walcząc w Gazie, usunąć krzyż z jego nagrobka. Podano dwa powody. Po pierwsze, krzyż „obrażał” Żydów. Po drugie, armia chciała „ujednoliconego” nagrobka bez krzyża. Matka poległego obstawała jednak przy swoim, mówiąc, że krzyż odzwierciedla wiarę jej syna i to, w co wierzył przez całe życie, więc został pochowany z krzyżem na nagrobku.
Taka jest rzeczywistość: krzyż jest obrazą zarówno dla muzułmanów, jak i dla Żydów, ale dla nas krzyż Jezusa jest wszystkim. Człowiek, który umarł na krzyżu, jest naszym Zbawicielem i Zbawicielem Żydów, muzułmanów i całej ludzkości. Mówię to, ponieważ obecnie istnieje powszechnie akceptowana teologia „błogosławieństwa Izraela”, która unika wspominania o Jezusie i Jego krzyżu. Niektórzy nawet wierzą, że Żydzi mają „skrót” do nieba bez wyznawania Jezusa, jako swojego Pana i Zbawiciela.
Bracia, musimy głosić Jezusa. Nie ma Zbawienia, Życia ani Błogosławieństwa poza wiarą w Niego. „Albowiem nauka o krzyżu jest głupstwem dla tych, którzy giną, ale dla nas, którzy dostępujemy zbawienia (ratunku), jest mocą Bożą” (1Kor.1,18). „Albowiem nie wstydzę się ewangelii, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego, kto wierzy, najpierw dla Żyda, potem dla Greka” (Rz.1,17). (Autor: Christopher Alam)
Dodaj komentarz