Autor: Marian Rassek

  • Uraza

    Uraza

    Nie ma człowieka, który nie zostałby skrzywdzony w swoim życiu. Z pewnością każdy też kiedyś kogoś zranił. Apostoł Jakub napisał, że wszyscy potykamy się w wielu sprawach (dopuszczamy się wielu uchybień) (Jak.3,2). Obiektywnie patrząc na rzeczywistość mieliśmy, mamy i będziemy mieli wiele powodów, by się obrazić. Stąd czytamy, by najczujniej ze wszystkiego strzec naszych serc,…

    „Czytaj dalej …”

  • Siwa głowa

    Siwa głowa

    W filmie „Wejście smoka” (1973) możemy obejrzeć znamienną scenę. Każdy z trzech mistrzów sztuk walki musi dotrzeć łodzią na wyspę, gdzie ma odbyć się turniej. Młody Amerykanin za pilota łodzi wybiera piękną kobietę, Afroamerykanin wynajmuje za przewodnika matkę z małym dzieckie, a Bruce Lee zatrudnia starca. W kulturze wschodu bardzo docenia się i szanuje nestorów.…

    „Czytaj dalej …”

  • Pycha poprzedza spór

    Pycha poprzedza spór

    Do kłótni potrzebne są zawsze dwie strony. Aby spór powstrzymać wystarczy, że jedno z uczestników zwady odpuści. Salomon napisał: „Pycha wywołuje tylko spór” (P.Sal.13,10). Jeśli dwie osoby nadal się kłócą oznacza to, że obie nie są pokorne. W Wielkim Słowniku Języka Polskiego czytamy, że „mądry głupiemu ustępuje, czyli ten, który jest mądry – dla złagodzenia…

    „Czytaj dalej …”

  • 300

    300

    Dobrze pamiętamy film „300” z Gerardem Butlerem w roli głównej. Nie o tych 300 chcę jednak napisać. Myślę o ekipie Gedeona, która rozgromiła z pomocą Pana 120000 Midianitów (choć trochę pomogli im wojownicy z rodów: Neftalego, Aszera, Manassesa i Efraima). Gedeon ze swoimi 300 pokonał później dodatkowe 15000 niedobitków wroga. Imponujące liczby, czyż nie? Pewnie…

    „Czytaj dalej …”

  • Pokora klejnot świętych 2

    Pokora klejnot świętych 2

    O wyjątkowości i dojrzałości człowieka świadczy fakt posiadania przez niego zdolności uznania (kiedy trzeba) racji drugiej osoby. Wielki apostoł Piotr (jeden z trójki „ulubieńców” Jezusa) pewnego razu zachował się obłudnie (Gal.2,11-14). Paweł napomniał go wobec wszystkich (ale obciach), a Piotr się nie obraził. Wręcz przeciwnie poszedł dalej. Dostrzegł, rozpoznał oraz uznał namaszczenie i powołanie Pawła.…

    „Czytaj dalej …”