„Nie możesz chodzić (postępować) doskonale przed Bogiem bez Jego prowadzenia i swojej natychmiastowej uległości (posłuszeństwa)!” autor nieznany
Pewnie wielu z nas, co jakiś czas, myśli o doskonałości, której oczekuje od nas doskonały Bóg. Nie raz nie dwa mierzymy się ze słowami Pana Jezusa i innymi fragmentami, które mówią:
„Ja wam natomiast mówię: Kochajcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują. Tak czyniąc, zachowujcie się, jak przystało na dzieci waszego Ojca w niebie. On sprawia, że słońce wschodzi nad złymi i dobrymi, a deszcz spada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Bo jeśli okazujecie miłość tym, którzy was kochają, co wam wynagradzać? Czyż celnicy nie czynią podobnie? A jeśli pozdrawiacie tylko swoich braci, co w tym nadzwyczajnego? Poganie też to robią. Wy bądźcie doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec w niebie.” (Mateusz 5:48)
„Gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał mu się Pan i powiedział do niego: Ja jestem Bogiem Wszechmocnym, żyj blisko Mnie i bądź nienaganny (doskonały).” (Księga Rodzaju 17:1)
„Drodzy bracia, za najwyższą radość uważajcie te chwile, gdy jesteście poddawani przeróżnym próbom. Wiedzcie, że takie doświadczanie waszej wiary kształtuje wytrwałość. Wytrwałość natomiast niech was prowadzi do dzieła doskonałego, abyście byli doskonali, nienaganni i bez jakichkolwiek braków.” (Jakub 1:2-4)
„Nie mówię, że już do tego doszedłem albo że już stałem się doskonały. Dążę do tego, by to uchwycić, a ponieważ zostałem uchwycony przez Chrystusa Jezusa. Bracia, nie uważam się za kogoś, kto już uchwycił. Czynię jedno: Zapominam o tym, co za mną, i uparcie sięgam po to, co przede mną; zdążam do celu, do nagrody, która łączy się z pochodzącym z góry Bożym powołaniem w Chrystusie Jezusie. Ilu nas zatem jest doskonałych, wszyscy tak myślmy. A jeśli o czymś inaczej myślicie, i to wam Bóg objawi. Nadal jednak trwajmy w tym, co już osiągnęliśmy.” (Filipian 3:12-16))
W języku greckiego słowo doskonały oznacza jednocześnie dojrzałość (greckie słowo „teleios”). Chodzi raczej o to, by być „dojrzałym”, „pełnym”, „doprowadzonym do celu”, „kompletnym”, „osiągającym zamierzony koniec” (telos = cel).
Bóg jest jednocześnie doskonały i dojrzały. My natomiast powinniśmy stawać się dojrzali a z dojrzałością przyjdzie doskonałość.
Mamy również hebrajskie słowo doskonały („tamim”), które nie tyle oznacza perfekcję (chyba, że w przypadku Bożego Prawa lub składanych ofiar), co „bycie całym dla Boga”, „chodzenie w niepodzielnym oddaniu”, „bycie człowiekiem integralnym”, „życie bez kompromisu”.
Tamim = integralność, czyli bardziej charakter przymierza, niepodzielne serce, wierność, nienaganność.
Teleios = dojrzałość, pełnia, czyli bardziej rozwój ku celowi: osiągnięcie zamierzonego celu, pełnia duchowa, dojrzałość.
Tamim — mówí o byciu całym wobec Boga.
Teleios — o dojściu do pełni w Bogu.
Można powiedzieć:
tamim = niepodzielność serca
teleios = dojrzałość tej niepodzielności
Albo:
Jezus: dojdź do pełni miłości
Abraham: chodź w integralności
Dodaj komentarz